Kyokushin ma dwa znaki rozpoznawcze, które widać w każdym dojo, na dyplomach i na strojach: symbol Kanku i napis 極真会 wypisany pędzlem. Oba mają swoje znaczenie.
Kanku – „patrzenie w niebo”
Kanku (観空) znaczy „patrzenie w niebo”. Symbol pochodzi z kata Kankū, którą Kyokushin przejęło z tradycji okinawskiej. Kata zaczyna się od uniesienia złączonych dłoni nad głowę – palce i kciuki tworzą okno, przez które ćwiczący patrzy w niebo. Kształt tych dłoni widziany z przodu to właśnie Kanku.
W tradycji Kyokushin poszczególne części symbolu objaśnia się tak:
- ostre końce u góry i u dołu to palce – oznaczają szczyt, najwyższy cel, do którego się dąży,
- grube części po bokach to nadgarstki – oznaczają siłę,
- otwór w środku to przestrzeń między dłońmi – oznacza nieskończoność, głębię, której nie da się zmierzyć,
- okrąg obejmujący całość oznacza ciągłość i ruch po okręgu – w karate, w którym blok płynnie przechodzi w kontrę, i w życiu, w którym trening nigdy się nie kończy.
Kanku nosi się na naszywce stroju (dōgi), na rękawie albo na piersi, zależnie od organizacji.
極真会 – „stowarzyszenie ostatecznej prawdy”
Napis 極真会 (Kyokushinkai) wypisany pędzlem nosi się na lewej piersi dōgi. Składa się z trzech znaków:
- 極 (kyoku) – kraniec, szczyt, to, co ostateczne,
- 真 (shin) – prawda, rzeczywistość,
- 会 (kai) – stowarzyszenie, spotkanie.
Razem: „stowarzyszenie ostatecznej prawdy”. Masutatsu Oyama tłumaczył, że chodzi o poszukiwanie prawdy w karate i w życiu – przez trening, w którym nic nie jest na niby. Ten sam napis wita odwiedzających nasz serwis na górze każdej strony.
Pełna nazwa organizacji Oyamy brzmi 極真会館 (Kyokushinkaikan) – kaikan to „dom stowarzyszenia”, czyli dojo.
Dōgi i pas
Dōgi (strój do treningu) w Kyokushin jest biały – czysty i jednakowy dla wszystkich, bez względu na stopień czy pochodzenie. Na treningu różni ćwiczących tylko pas (obi). Jego kolor pokazuje stopień: zaczyna się od białego, a kolejne kolory zdobywa się na egzaminach – szczegóły w Wymaganiach na stopnie. Paski na końcu pasa oznaczają stopnie pośrednie.
Strój i pas szanuje się jak samo dojo: dōgi ma być czyste, a pasa nie rzuca się na podłogę. Więcej zasad – w Etykiecie dojo.